Herinneringen van Rob Fabrie 2

Ik heb van 1947 tot en met augustus 1956 op de Rosendaalseweg 680 in Arnhem gewoond; mijn vader was kapitein en werkte op de Marechausseekazerne aan de Thomas a Kempislaan.
Ik kan me de dames Verplak nog goed herinneren met hun winkeltje op Beatrixstraat 61. Wij kwamen daar voor papier, potloden, puntenslijper, kroontjespennen e.d.
In het eerste huis aan de Beatrixstraat net achter Verplak woonde een politieagent. Zijn vrouw heeft me nog verbonden toen ik als jongen van 7 met de step en mijn zusje voorop over de kop ben geslagen toen ik de Paasberg afreed.

Ik zie nog de vrachtwagens (een rode en een groene) uit mijn slaapkamerraam toen men de huidige Beatrixstraat aan het bouwen was. Mijn achterbuurmeisje in de Beatrixstraat is de bekende schrijfster Conny Braam, waar ik nog steeds contact mee heb. Naast haar woonde Sjaantje Bakker met haar ouders en broertje en op de hoek van rij richting Verplak woonde Robbie Zeewald.
Voorts weet ik nog namen van mensen die op onze rij van de Rosendaalseweg woonden: bijv. de familie Tonkens op 682, Oma Goedhardt op 684 en de familie Gerritse op 678 (Ik heb de laatste dochter van Gerritse 2 jaar geleden nog gesproken; ze was toen in de 90), Westerhoek op 676 en Oma Reinders op 672; daar keken de kinderen uit de buurt op woensdag en zaterdag Dappere Dodo in het kinderuurtje op televisie. Haar kleindochter Tineke was een vriendinnetje tot ze naar Alteveer verhuisde. Oma Reinders had in haar achtertuin een grote perzikboom staan, met een metershoog hek als afscheiding van de brandgang. Voor ons was dat een klimgelegenheid om rijpe perziken uit de boom te halen.

In het laatste huis op de hoek bij het park woonde de familie Massaar en een van de huizen daarvoor Opa van der Wouw; zijn kleinzoon Sjakie heeft granaten gevonden toen men de laatste 2 huizen aan de Beatrixstraat aan het bouwen was en die samen met een vriendje in een bouwvakkervuurtje gegooid. Ik hoor de klap en het gefluit van de scherven nog; ik was ziek, anders was ik er ook bij geweest. Men heeft me nooit willen vertellen wat er van die jongens geworden is, maar alleen dat ik daar vandaan moest blijven.

In 1952, toen ik 6 was, ging ik naar de Frater Andreasschool, aan de Rosendaalseweg met de ingang aan de Vondellaan en mijn zusje ging naar de naastgelegen Mariaschool[i].  Voor de lagere school heb ik op de kleuterschool aan de Kloosterstraat gezeten. Die bevond zich aan de achterkant onder de Jozefkerk. Ik herinner me nog de enorme verwarmingsbuis in het plafond van het klaslokaal. Ons werd verteld dat zwarte Piet door die grote verwarmingsbuis kwam. Als kind van 4 geloof je dat.

Het onderwijzersteam in 1958

Staand vlnr: de heren Van Groningen,  Kotte, Lohuis en Albersen. Zittend: juffrouw Gerritsen en de heer Van Rossum

De foto van de Frater Andreasschool brengt allerlei herinneringen boven. De gezichten kon ik meteen thuis brengen. In klas 1 (groep 3) gaf juffrouw Gerritsen les, in klas 2 (groep 4) meneer Kotte en in Klas 3 (groep 5) meneer van Groningen.  In klas 4 (groep 6) meneer Lohuis, die heette onder leerlingen Lootje Pik en in de vijfde klas (groep7) gaf meneer Albersen les. Meneer van Rossum was sinds 1955 hoofd van de school en gaf les in de zesde klas.
In klas 1 moest ik rechts leren schrijven; ik was links. Dus de linkerarm op de rug. Rechts schrijven omdat we van links naar rechts schrijven en als je met links schreef vlekte je alles.
In klas 2 stak mijn voorbuurman op school me met een kroontjespen in mijn hand. Een dag later had ik bloedvergiftiging. Een tijdje niet naar school en in de klas werd gebeden voor mijn herstel. Bloedvergiftiging was toen nog levensgevaarlijk want penicilline bestond nog maar net.

Frater Andreasschool, 1928
De schoolplein in 1928. De Mariaschool was nog in aanbouw. (Foto: Gelders Archief)

Kijken over de muur naar de meisjes van de Mariaschool.

Van het schoolplein herinner ik me de muur bij de Mariaschool. Vanaf grote hoogte kon je naar de meisjes kijken als je op de verhoogde stenen rand stond. Dat mocht niet en dus werden wij daar steevast af gestuurd.
Toen ik, zoals eerder gezegd, met de step over kop geslagen was en daarna weer op school kwam met grote plekken rode Jodium op mijn gezicht, handen en benen, vroeg Van Rossum of ik soms clown wilde worden.

Als we naar school liepen was het sport om tegen het muurtje met de 6-kantige stenen op te klimmen tegenover het winkeltje van Verplak. Daar waren er een paar uit waar je een hand of voet in kon zetten. Of we liepen via het smalle randje langs het hek van de handbalvelden; daar was toen nog geen trap. In 1953 of ‘54 kwam Willem Drees daar spreken; hij kwam per helicopter en die had ik nog nooit gezien. Achteraf kreeg ik van mijn vader op mijn donder omdat militairen en hun gezinnen niet naar socialistische bijeenkomsten mochten; dat kon je je baan als militair kosten.

Ook in het park heb ik vele uren doorgebracht. Uiteraard heb ik in een vijver gelegen; ik speelde dan met klasgenoot Stef, die in het koetshuis woonde.

Ik ben in oktober of november 1956 naar Leiden verhuisd omdat mijn vader werd overgeplaatst naar Den Haag. In Leiden had ik het volstrekt niet naar mijn zin; heimwee naar de vrijheid, vriendjes en omgeving van Angerenstein.
Ik kom nog af en toe in de wijk en weet ook dat de dames Verplak hun winkeltje hadden op de Rosendaalseweg. Ik heb er helaas geen foto’s van.

Rob Fabrie, april 2020


[i] Beide schoolgebouwen zijn nu in gebruik bij Omroep Gelderland.

2 thoughts on “Herinneringen van Rob Fabrie

  1. Reply Ellen Stollenwerck mei 18,2020 10:35

    Beste Rob
    Een heel ander onderwerp.
    In 2008, lang geleden dus, heb ik een oproep geplaatst op de discussie groep Grebbeberg.nl. I.v.m. Met mijn vader Nico Stollenwerck Ik heb wat vragen die ik jje graag stel. Je Telfort mailadres werkt niet meer. Mag ik je huidige mailadres?
    Vriendelijke groet,
    Ellen Stollenwerck

  2. Reply Rob Fabrie mei 18,2020 11:16

    Beste Ellen,
    ik heb mijn emailadres aan je doorgestuurd. Ik wacht op de vragen. Hartelijke groeten, Rob

Leave a Reply

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.