Angerenstein in kinderboeken

Boek - Barendje - Barendje En De Groene SpechtenIn ’t park, dicht bij Barendje’s huis, staat een stenen gebouwtje met een dikke, houten deur en ramen van matglas. Je kunt er niet door naar binnen kijken. In dat gebouwtje is een forellenkwekerij. Er staat een bordje met Veboden Toegang er op. Maar op een keer gaan ze er met z’n allen heen. Ze kloppen beleefd aan. Barendje doet het woord. “Meneer, wij zijn de Natuurclub De Groene Spechten. We gaan allemaal mooie dingen van de natuur bekijken en dat schrijven we in een schrift. Mogen we alstublieft de forellenkwekerij zien?” De man, die de deur open gedaan heeft, aarzelt. Vijf van die belhamels binnenlaten …, hij voelt niet erg voor zoveel drukte. Maar ze kijken hem zó verlangend aan. “Alstublieft meneer! We zullen nergens aankomen ….” “Vooruit dan maar,” bromt hij.

’t Is een beetje schemerig binnen. Door de glazen bakken stroomt helder water. In die bakken zwemmen heel kleine visjes. Dat zijn forellen. Een stukje gaas voor de opening zorgt, dat ze niet met het water meestromen. “Als ze groter zijn, gaan ze in de vijvers van het park…”

 

[Fragment uit Barendje en de Groene Spechten, geschreven door Co van der Steen-Pijpers, uitgave Callenbach

interieur van de forellenkwekerij

Co van der Steen-Pijpers (overleden in 1989) verhuisde in 1946 met haar man en twee zoons vanuit Sassenheim naar Arnhem, naar Julianalaan 42. Haar man had in Arnhem een baan gekregen als onderwijzer aan de MULO. Co schreef verhalen voor kinderen en kleine voorleesboekjes. Die boekjes werden steeds dikker en in de jaren ’50 verscheen bij uitgeverij Callenbach een negen-delige serie over Barendje. Deze Barendje-boekjes waren zogenaamde zondagsschoolboekjes. Ze werden met Kerstmis op de zondagsschool uitgedeeld.

Wim en Dick, de zoons van de schrijfster, stonden model voor Barendje. Wat zij thuis, in de buurt, op de van Löben Selsschool en in park Angerenstein beleefden, kwam op de één of andere manier terecht in de boekjes over Barendje.

Zo is de serie over Barendje niet alleen een portret van een gereformeerd gezin in de jaren ’50, maar ook een portret van het leven in Angerenstein in de opbouwtijd na de Tweede Wereldoorlog.

(met dank aan Dick van der Steen, zoon van de schrijfster)

Leave a Reply